พระสมเด็จวัดระฆัง พิมพ์ใหญ่ เนื้อผงใบลาน สมเด็จพระพุทธาจารย์โต พรหมรังสี ได้จัดสร้าง ประมาณปี พ.ศ. 2405-2406 ในสมัย สมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 4 (ก่อนที่ท่านจะได้สมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระพุทธาจารย์) ในปี พ.ศ. 2407 ท่านได้จัดสร้างพร้อมกับพระสมเด็จเนื้อชานหมาก จำนวนที่จัดสร้างน้อยมาก (ทั้งสองเนื้อ สมเด็จโตได้ถวาย ร. 5 และได้ทรงแจกข้าราชการในปี พ.ศ. 2416 ปีระกา ป่วงใหญ่ หลังสมเด็จโตมรณภาพ 1 ปี) วรรณะองค์พระจะเป็นสีเทาดำ เนื่องจากผสมปูนเปลือกหอย เนื้อของพระจะมีความละเอียดมาก เนื่องจากผงใบลานผ่านการกรองจนเป็นฝุ่น ปูนที่นำมาผสมถูกบดตำอย่างละเอียด ปรากฎก้อนมวลสารสีเหลืองนวล หินสีน้ำตาลออกส้ม หินอ่อนศักดิ์สิทธิ์สีขาวจากประเทศจีน ทั้งหยาบและละเอียด รวมทั้งปรากฏผงทอง และผงทรายทองกระจายทั่วองค์ คราบไขสีขาวหม่นปารกฏเป็นหย่อมๆ พุทธศิลป์จัดได้ว่าเป็นพิมพ์แบบสมัยใหม่ ในยุคแรกๆ ที่ค่อนข้างประณีต สวยงาม

พุทธคุณ : พลานุภาพครอบจักรวาล พลังแรงไร้ขีดจำกัด แขวนองค์เดียว เที่ยวได้ทั่วจักรวาล